گفتنى است كه گزارشى از محمد باقر استرآبادى - كه گويا بايد همين ميرداماد باشد - در دست است كه در جريان محاصره بغداد توسط عثمانيان ، به علماى بغداد نگاشته است . او در سفر حج گزارش وقايع مصيبت‌بار اين شهر را از زبان زائران شنيده است ، آن‌گونه كه « هر روز جمع كثير از صغير و كبير و برنا و پير در قلعه از فقدان قوت ، فوت و تلف و ملحق به سايرين سلف مىگرديدند » . وى طى اين نامه به علما و زمامداران بغداد نوشته است كه اگر احمد پاشا را « هوس حكمرانى و فرمانروايى باشد ، عجزه و ضعفا كه بهين وديعه كارخانه ابداعند از اين دو حالت برى و لامحاله به نافذ الامرى مبسوط اليد در مقام رعيّتى و فرمانبرى مىباشند و ايشان را در آن ميانه تقصيرى نيست كه پامال جنود و محن و غارت‌زده سپاه فتن شوند » . در نهايت هم تأكيد كرده كه اگر اين نصايح را نپذيرند بايست « خون همهء مسلمانان را به گردن گيرند . » « 1 »

--> ( 1 ) . منشآت امام قلى ميرزا ، نسخهء خطى شماره 1859 ص 121 از كتابخانهء آية الله گلپايگانى .